Mooyeh Be Marg-e-Leyli

ده رمانِ زامان، دَرده گه یْ کاریم (درمان دردهای زخم کاریم)
هامْ رازِ نالَه یْ ، شُوان بی داریم (همراز ناله شبهای بیداریم)
راحَتی جَستی مِیْنَتْ بارَگَم (آرامش جان محنت بار من)
مَرحمِ سینه یْ پِر ژِه خارَگم (تسکین دل پر ز خار من)
آیْ را حَتی جَستی مِیْنَتْ بارَگَم (آرامش جان محنت بار من)
مَرحمِ سینه یْ پِر ژِه خارَگم (تسکین دل پر ز خار من)
کُوا لِیْلی، نیا لِیْلی، چیا لِیْلی (کجاست لیلی، لیلی نیست، لیلی رفته)
خیال دُ وِیْ تُاو نیشْتَنِ وَ جَرْگَم
(فکر و خیال تو ناگهانی بر دل من نشست)
وَه دوریتْ قَسَمْ، رازیمُ وَ مَرْگَم (به دوریت قسم به مردنم راضیم)
هی چه مانمَ رﻳﮊاوْ، روخسارَم زرْدَه ن له داخِ یارانْ پیرانِمُ
کَردَنْ (چشمانم مانند ریجاب است
رخسارم زرد است غم یاران پیرم کرده است)
آیْ شَرطِه مْ شَرطیوَنْ، مَجْنونْ شَرط
کَردَ (عهد من همان عهدیست که مجنون بسته)
لِیْلِی مِن تونی تا وِ رویِ مَردَنْ (لیلی من تو هستی تا زمان مردن)
کُوا لِیْلی، نیا لِیْلی، چیا لِیْلی (کجاست لیلی، لیلی نیست، لیلی رفته)