Shushtari

تو را سریست که با ما فرو نمیآید
مرا دلی که صبوری ازو نمیآید
کدام دیده بروی تو باز شد همه عمر
که آب دیده به رویش فرو نمیآید
جز اینقدر نتوان گفت بر جمال تو عیب
که مهربانی از آن طبع و خو نمیآید
چه عاشقست که فریاد دردناکش نیست
چه مجلس است کزو های وهو نمیآید
به شیر بود مگر شور عشق سعدی را
که پیر گشت و تغیر دراو نمیآید